Transhumanistyczna antropologia
20 kwietnia odbyło się czwarte seminarium naukowe z cyklu „Transcendencja i transgresja”, współorganizowanego przez Wydział Nauk Społecznych. Dr Antoni Płoszczyniec, adiunkt w Instytucie Prawa, Ekonomii i Administracji Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, wygłosił referat pt. Redukcjonistyczna antropologia w transhumanistycznej soteriologii. Wystąpienie zaczęło się od zwrócenia uwagi na to, że postulaty stawiane przez transhumanizm mają charakter de facto soteriologiczny, ponieważ deklarowane przez transhumanistów cele dotyczą co najmniej jednej z wielu postaci zbawienia (metafizycznego, eudajmonologicznego, etycznego). Kolejna uwaga dotyczyła tezy Henryka Elzenberga, iż każdy system etyczny (soteriologiczny również) zakłada pewien obraz człowieka. Rekonstrukcja tego obrazu była celem prelegenta. W celu odtworzenia go, autor postawił tezę, że transhumanizm stanowi postać gnozy, rozumianej przez niego jako forma myśli religijnej, polegającej na samozbawieniu poprzez wiedzę. Transhumanizm, mówiąc precyzyjniej, stanowi przykład neognozy scjentystycznej, ponieważ jest to gnoza "ześwieczczona", w której mamy do czynienia z immanentyzacją eschatonu i która kładzie nacisk na wiedzę matematyczno-przyrodniczą (science) jako wiedzę par excellence, poprzez którą osiągnie się zbawcze cele. Do tych celów zalicza się między innymi modyfikacja genomu w celu maksymalizacji przyjemności, wolności od niedoskonałości ciała organicznego, kontroli swojego zachowania, nieśmiertelności umysłu oraz nieograniczonego rozwoju. W zakończeniu prelegent wymienił i omówił główne cechy antropologii transhumanistycznej, do których należy m.in. naturalizm, plastyczność natury ludzkiej, ewolucjonizm i dualistyczne przeciwstawianie umysłu ciału organicznemu.
Galeria
