Dialektyka nadziei
18 maja odbyło się piąte seminarium z cyklu „Transcendencja i transgresja”, współorganizowanego przez Wydział Nauk Społecznych. Dr Wojciech Zalewski z VIII Prywatnego Akademickiego Liceum Ogólnokształcącego w Krakowie, wygłosił referat pt. „Źródła nadziei transgresywnej, a ponadczasowa nadzieja transcendencji. Status quo i możliwe konsekwencje”.
Na wstępie została postawiona teza, że nadzieja w sensie transgresywnym, jako przekraczanie kolejnych naturalnych ograniczeń, nieustanny postęp, ma swoje bezpośrednie źródła w myśli oświeceniowej (N. Codnorcet). Jednocześnie podkreślono, iż w czasie oświecenia silna była ciągle ponadczasowa nadzieja dotycząca Boga wiary religijnej (I. Kant). Po zarysowaniu punktu wyjścia, prelegent przeszedł do charakterystyki dwóch współcześnie wiodących, filozoficznych tradycji myślenia o nadziei: teologiczno-religijnej (J. Moltmann) i ateistycznej (E. Bloch). O ile ta pierwsza tendencja zakłada indywidualną deklarację wiary, o tyle ta druga tradycja przeciwnie, wprost zrywa z tym odniesieniem, kierując uwagę człowieka w stronę technologii i praktycznie zorientowanej nauki jako punktów orientacyjnych dla ludzkich nadziei.
Wreszcie w finalnej części wystąpienia, zostały zarysowane możliwe, przyszłe próby pojednania tych dwóch sprzecznych tendencji. Wyróżniona została szeroko rozumiana metafora zmartwychwstania; pokonania skończoności ludzkiego losu, w którym chodzić ma o coś znacznie większego niż tylko czysto duchowe przetrwanie śmierci. Zmartwychwstanie rozumiane jako absolutne ocalenie ma dotyczyć także materialnego, cielesnego aspektu ludzkiej egzystencji. Po wygłoszeniu referatu odbyła się dyskusji podczas której zostały m.in. poruszone kwestie takie jak: relacja teraźniejszości do przeszłości i przyszłości, różnica między wiarą a niewiarą, czy miejsce doświadczenia i uczuć w intelektualno-krytycznej refleksji egzystencjalnej.
Galeria
